ΔΩΡΕΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ

/ΔΩΡΕΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ
ΔΩΡΕΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ 2017-09-19T19:06:49+00:00

ΔΩΡΕΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ

Η δωρεά σπέρματος είναι ένας απλός τρόπος αντιμετώπισης της αδυναμίας απόκτησης παιδιού, όταν ο υποψήφιος πατέρας δεν έχει καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα ή είναι φορέας γενετικού ή κληρονομικού νοσήματος το οποίο μεταφέρεται στους απογόνους, με αποτέλεσμα οι απόγονοι να πάσχουν από το νόσημα.

Η δωρεά σπέρματος εφαρμόζεται επίσης σε γυναίκες που δεν έχουν σύντροφο και θέλουν να αποκτήσουν παιδί. Η διαδικασία είναι νόμιμη σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο.

Πώς πραγματοποιείται

Στη δωρεά σπέρματος ένας άντρας δίνει το σπέρμα του – το προϊόν δηλαδή μιας εκσπερμάτισης -, με σκοπό να βοηθήσει μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι να αποκτήσουν παιδί. Το σπέρμα καταψύχεται για τουλάχιστον έξι μήνες. Ο δότης επανελέγχεται έξι μήνες μετά την κατάψυξη και εφόσον και πάλι αποδειχθεί υγιής, το σπέρμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Το σπέρμα στη συνέχεια μπορεί να εγχυθεί στην ενδομητρική κοιλότητα της γυναίκας με τη μέθοδο της σπερματέγχυσης (IUI) ή να χρησιμοποιηθεί για τη γονιμοποίηση ωαρίων στο εργαστήριο, στα πλαίσια της εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF).

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο δωρητής σπέρματος είναι ανώνυμος για το λήπτη και προτού προχωρήσει στη δωρεά θα πρέπει να εξεταστεί προληπτικά για διάφορα νοσήματα και παράγοντες κινδύνου, καθώς επίσης και να έχει αντιληφθεί τα πιθανά συναισθηματικά ή ψυχολογικά ζητήματα που μπορεί να προκύψουν.

Το βασικό κίνητρο της δωρέας θα πρέπει να είναι αλτρουιστικοί λόγοι, δηλαδή ο δωρητής να θέλει να βοηθήσει κάποια γυναίκα η οποία δεν έχει σύντροφο ή κάποιο ζευγάρι που αντιμετωπίζει πρόβλημα γονιμότητας και δεν μπορεί να τεκνοποιήσει.

Ο ισχύον νόμος ορίζει ότι η τράπεζα σπέρματος μπορεί να αποζημιώσει το δότη με ένα χρηματικό ποσό (το οποίο επίσης ορίζεται από το νόμο), για κάθε οικονομική απώλεια που μπορεί να έχει υποστεί λόγω του χρόνου που έχει διαθέσει για τη δωρεά σπέρματος, αλλά και για τα όποια σχετικά έξοδα έχουν προκύψει. Σε καμία περίπτωση όμως, το χρηματικό ποσό που λαμβάνει ο δότης δεν μπορεί να αποτελεί το βασικό κίνητρο της δωρέας.

Έχοντας πάρει την απόφαση ότι θέλει να γίνει δότης, ο υποψηφιος δωρητής θα πρέπει να υποβληθεί σε μια σειρά εξετάσων ώστε να κριθεί εάν μπορει να προχωρήσει στη διεκπεραίωση της διαδικασίας. Συνιστάται οι άνδρες που θα γίνουν δωρητές σπέρματος να ελεγχθούν για τα παρακάτω:

  • Ηλικία

Οι πιο πολλές τράπεζες σπέρματος έχουν θέσει σαν όριο ηλικίας τα 18 έως τα 39 έτη και ορισμένες τα 34 έτη.

  • Ψυχολογική κατάσταση

Είναι απαραίτητη η εξέταση του υποψήφιου δότη από κάποιο επαγγελματία της ψυχικής υγείας ώστε να αποκλειστούν άτομα τα οποία μπορεί να πάσχουν από ψυχικά νοσήματα.

  • Εξέταση σπέρματος

Το σπέρμα εξετάζεται προτού πραγματοποιηθεί η δωρεά. Προϋπόθεση για τη συλλογή του σπέρματος να έχει προηγηθεί από το δότη σεξουαλική αποχή 2 έως 5 ημερών και στη συνέχεια να αναλυθεί εργαστηριακά το δείγμα όσον αφορά την ποσότητα, τον αριθμό και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων. Σε κάθε δείγμα θα πρέπει να περιέχονται περισσότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόμετρο, φυσιολογικής μορφολογίας, εκ των οποίων να κινείται το 40%, προκειμένου να αυξάνονται οι πιθανότητες εγκυμοσύνης και ο δωρητής να θεωρείται γόνιμος.

  • Ιστορικό

Το ατομικό ιστορικό του υποψήφιου δότη είνα ιδιαίτερα σημαντικό ώστε να διαπιστωθεί η τυχόν ύπαρξη κληρονομούμενου νοσήματος, κάτι το οποίο κάνει απαγορευτική τη συνέχιση της διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, το ατομικό ιστορικό θα πρέπει να παρέχει επιπλέον πληροφορίες για το οικογενειακό ιστορικό των δύο προηγούμενων γενεών.

  • Εξετάσεις

Η πραγματοποίηση ειδικών εξετάσεων θα επιβεβαιώσουν την καλή υγεία του δότη και θα συμπληρώσουν τη διαδικασία ελέγχου για τον αποκλεισμό των εξής μεταδιδόμενων νοσημάτων:

  1. Ηπατίτιδα B (HBsAg)
  2. Ηπατίτιδα C (HCV)
  3. AIDS (HIV I-II)
  4. Σύφιλη (RPR)

Εάν κάποιος επιθυμεί να είναι δότης σε τακτά χρονικά διαστήματα, οι εξετάσεις αυτές θα πρέπει να επαναλαμβάνονται ανά 6μηνο. Θα πρέπει να αναφέρει επίσης εάν έχει παρατηρήσει κάποια αλλαγή στην υγεία του.

  • Γενετικός έλεγχος

Ένα δείγμα αίματος θα αναλυθεί, ώστε να διερευνηθεί εάν ο υποψήφιος δωρητής είναι φορέας κάποιου γενετικού νοσήματος, όπως είναι η κυστική ίνωση, και η μεσογειακή αναιμία. Επιπρόσθετες εξετάσεις μπορεί να διεξαχθούν ανάλογα με το οικογενειακό ιστορικό, τη φυλή ή την εθνικότητα. Οι Αφροαμερικανοί, για παράδειγμα, είναι πολύ πιθανό να εξεταστούν για δρεπανοκυτταρική αναιμία. Οι περισσότερες τράπεζες σπέρματος αποκλείουν τους δωρητές που μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης ενός γενετικού νοσήματος. Ακόμη, οι δότες υποβάλονται σε καρυότυπο για να ελέγχεται ότι χρωμοσωμιακά δεν εμφανίζουν κάποιο νόσημα.

  • Ατομικό και σεξουαλικό ιστορικό

Ο υποψήφιος δωρητής θα πρέπει επίσης να παρέχει ένα λεπτομερές ιστορικό της σεξουαλικής δραστηριότητάς του, καθώς και προσωπικών πληροφοριών που μπορεί να σχετίζονται με κάποιες συνήθειες, με την εκπαίδευση και τα ενδιαφέροντά του.

Αν κατά τη διάρκεια του ελέγχου μια εξέταση είναι ενδεικτική παρουσίας κάποιου νοσήματος, ο υποψήφιος δότης αποκλείεται από τη διαδικασία της δωρέας σπέρματος (δεν μπορεί δηλαδή να γίνει δότης σπέρματος) και ενημερώνεται για να θεραπεύσει το νόσημά του. Εφόσον κριθεί από τις εξετάσεις κατάλληλος για να γίνει δότης σπέρματος, υπογράφει δήλωση στην οποία δέχεται ότι η δωρεά του είναι ανώνυμη.

Η διαδικασία λήψης

Η λήψη του σπέρματος γίνεται εντός της τράπεζας σπέρματος σε ειδικά διαμορφωμένο, ιδιωτικό χώρο, όπου το σπέρμα συλλέγεται από το δότη σε αποστειρωμένο δοχείο. Στη συνέχεια καταψύχεται και παραμένει αποθηκευμένο χωρίς να χρησιμοποιηθεί για 6 μήνες, μέχρι ο δότης να εξεταστεί ξανά για λοιμώδη νοσήματα και να βεβαιωθεί ότι δεν υπάρχει περίπτωση μετάδοσης κάποιου τέτοιου νοσήματος. Κατόπιν το σπέρμα μπορεί, όταν χρειαστεί, να αποψυχθεί και να χρησιμοποιηθεί. Ο νόμος ορίζει και το μέγιστο αριθμό παιδιών που μπορεί να γεννηθούν με το σπέρμα του ίδιου δότη και είναι 10 παιδιά για την Ελλάδα.