Ολοκληρωμένες ιατρικές υπηρεσίες τεχνιτής γονιμοποίησης - Διαγνωστικό κέντρο Medimall - Η ζωή στα καλύτερα χέρια!
  • Ελληνικά
  • English
  • Español
  • Italiano
  • Deutsch
  • Român
  • Français
  • Türk
  • Pусский
  • Shqiptar
  • العربية
Επικοινωνία Medimall
 
 

Εγγραφή newsletter Medimall

Περιήγηση στο κέντρο εξωσωματικής Medimall

Εμπειρίες γυναικών για την εξωσωματική γονιμοποίηση

Ενημέρωση για την εξωσωματική γονιμοποίηση (video)

Συνεργασίες

 

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

1. Τι είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση;

Είναι μία από τις μεθόδους Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής που μπορούν να βοηθήσουν ένα ζευγάρι με πρόβλημα υπογονιμότητας να αποκτήσει παιδί. Η Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή περιλαμβάνει μία μεγάλη γκάμα θεραπειών (σπερματέγχυση, πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας κ.ά.) και φυσικά την Εξωσωματική Γονιμοποίηση (IVF). Αυτή είναι η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο σε ένα τεχνητό περιβάλλον και όχι μέσα στη σάλπιγγα της γυναίκας, όπως θα γινόταν με φυσικό τρόπο.

 

2. Πώς θα καταλάβω ότι χρειάζομαι εξωσωματική;

Κανονικά, ένα ζευγάρι με φυσιολογική σεξουαλική ζωή και χωρίς πρόβλημα υπογονιμότητας, θα έφτανε στην κύηση μέσα σε 12 - 18 μήνες. Αυτό, βέβαια, είναι ένας γενικός κανόνας και έχει πάντα τις εξαιρέσεις του.

 

3. Πώς θα ελέγξουμε τη γονιμότητά μας με το σύντροφό μου;

Αρχικά, ο γιατρός θα πάρει ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και από τον άντρα και από τη γυναίκα και θα τους εξετάσει και κλινικά. Ειδικά, η γυναίκα πρέπει να υποβληθεί σε υπερηχογράφημα έσω γεννητικών οργάνων, ορμονικό έλεγχο και έλεγχο διαβατότητας των σαλπίγγων. Κρίνοντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο γιατρός μπορεί να συστήσει λαπαροσκόπηση ή/και υστεροσκόπηση. Για τον άνδρα, η απαιτούμενη εξέταση είναι ο έλεγχος των ποιοτικών παραμέτρων του σπέρματος.

 

4. Ποιο είναι το πρώτο βήμα της εξωσωματικής;

Μετά τα αποτελέσματα όλων των ελέγχων, προκύπτει από το γιατρό το «πρωτόκολλο θεραπείας». Το ξεκίνημα γίνεται με λήψη ορμονών κατά την προκαθορισμένη ημέρα του κύκλου, και τη διέγερση των ωοθηκών, έτσι ώστε αυτές να αναπτύξουν πολλά ωοθυλάκια αντί για ένα, όπως συμβαίνει συνήθως σε ένα φυσικό κύκλο. Με τις ορμόνες αυτές θα γίνει και η προετοιμασία του ενδομητρίου για την υποδοχή των εμβρύων.

 

5. Κάθε πότε πρέπει να πηγαίνω στο γιατρό κατά τη διάκεια της εξωσωματικής;

Μετά την πρώτη εβδομάδα, η γυναίκα ελέγχεται κάθε δύο ημέρες υπερηχογραφικά για τον αριθμό και το μέγεθος των ωοθυλακίων καθώς και για το πάχος του ενδομητρίου. Συχνά, γίνεται και ορμονικός έλεγχος της ωοθηκικής ανταπόκρισης, έτσι ώστε, αν χρειάζεται, να γίνει ρύθμιση της δόσης των ορμονών.

 

6. Ποιο είναι το επόμενο βήμα στην εξωσωματική;

Όταν τα ωοθυλάκια, που περιέχουν τα ωάρια, φθάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέγεθος και αριθμό, θεωρούνται ώριμα και έτοιμα για ωοληψία. Αν και το ενδομήτριο έχει το κατάλληλο πάχος, γίνεται προετοιμασία για την εμβρυομεταφορά. Χορηγείται μία ορμόνη που προκαλεί την τελική ωρίμανση των ωαρίων και την απελευθέρωσή τους στο υγρό των ωοθυλακίων.

 

7. Πότε και πώς παίρνουν τα ωάρια;

Η διαδικασία αυτή λέγεται ωοληψία και γίνεται 36 ώρες περίπου μετά τη χοριακή γοναδοτροπίνη. Είναι απαραίτητη η απόλυτη χρονική συνέπεια της γυναίκας, γιατί ένα λάθος 2 ή 3 ωρών μπορεί να προκαλέσει ρήξη των ωοθυλακίων, η οποία συνήθως οδηγεί στην αποτυχία της θεραπείας. Αν όλα πάνε κατ’ ευχήν, η ωοληψία γίνεται με υπερηχογραφικό έλεγχο. Χορηγούνται τα κατάλληλα φάρμακα για να περιέλθει η γυναίκα σε κατάσταση «μέθης». Σε μερικά κέντρα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης, πραγματοποιούν την ωοληψία με γενική αναισθησία. Με μία βελόνα αναρροφάται το υγρό από τα ωοθυλάκια και, κατόπιν, ο εμβρυολόγος βρίσκει τα ωάρια με μικροσκόπιο.

 

8. Πώς γονιμοποιούνται τα ωάρια;

Το σπέρμα του άνδρα παραδίδεται την ίδια μέρα στον εμβρυολόγο. Τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια κλείνονται μέσα σε ειδικές συσκευές με θρεπτικό υλικό για 24 ώρες. Ο αριθμός των εμβρύων ελέγχεται την επόμενη μέρα. 24 ώρες αργότερα, μπορεί να ελεγχθεί πλέον και η ποιότητα των εμβρύων.
Το ποσοστό των ωαρίων που γονιμοποιούνται είναι περίπου 60-66% και είναι ικανοποιητικό, με την προϋπόθεση, βέβαια, να είναι καλή η ποιότητα των ωαρίων αλλά και του σπέρματος του άνδρα.

 

9. Μπορώ να χρησιμοποιήσω ξένα ωάρια αν δεν παράγω δικά μου;

Η νομοθεσία σχετικά με την Εξωσωματική Γονιμοποίηση είναι από τις πιο φιλελεύθερες στην Ελλάδα. Επιτρέπει την χρήση γαμετών (ωαρίων – σπερματοζωαρίων), αρκεί να είναι ανώνυμος ο δότης και αφού δώσουν και τα δυο μέρη νόμιμες συγκαταθέσεις. Ενδέχεται τα ωάρια αυτά να ανήκουν σε γυναίκες που υποβάλλονται επίσης σε πρόγραμμα Εξωσωματικής και έχουν ωάρια που περισσεύουν. Οι δότριες πρέπει να δηλώσουν εγγράφως ότι επιθυμούν να δωρίσουν ένα μικρό αριθμό από αυτά.

 

10. Πώς ελέγχεται η ποιότητα των εμβρύων που πρόκειται να μεταφερθούν;

Η μονάδα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης οφείλει να ενημερώσει το ζευγάρι για την ποιότητα των εμβρύων την ημέρα της εμβρυομεταφοράς, η οποία βαθμολογείται με GRADE I (άριστο) μέχρι GRADE IV (κακό).

 

11. Πότε γίνεται η εμβρυομεταφορά;

Συνήθως 2 ή 3 μέρες μετά την ωοληψία. Είναι μια απλή διαδικασία χωρίς νάρκωση. Παρόλα αυτά, είναι η πιο στρατηγική στιγμή της όλης διαδικασίας. Τα έμβρυα και το ενδομήτριο χρειάζονται πολύ μεγάλη προσοχή, εμπειρία και γνώση από τους εξειδικευμένους επιστήμονες. Μια μέθοδος με ολοένα και μεγαλύτερη εξάπλωση είναι αυτή της βλαστοκύστης. Σύμφωνα με αυτή, τα έμβρυα μεταφέρονται στη μήτρα την 6η περίπου μέρα μετά την ωοληψία.

 

12. Πόσα έμβρυα μεταφέρονται στη μήτρα;

Αν η γυναίκα είναι μέχρι 39 ετών, μπορούν να μεταφερθούν μέχρι και τρία έμβρυα. Τις περισσότερες φορές μεταφέρονται 2 έμβρυα εκτός κι αν η ποιότητά τους δεν είναι ικανοποιητική, οπότε συνήθως αποφασίζεται μετά από συνεννόηση γιατρού και ζευγαριού να μεταφερθούν 3 έμβρυα. Σπάνια, και κατόπιν συμφωνίας με το ζευγάρι και το γιατρό, μπορούν να τοποθετηθούν περισσότερα έμβρυα (μέχρι 4), συνήθως όταν η γυναίκα είναι πάνω από 40 ετών. Σήμερα, ο αριθμός των εμβρύων που μεταφέρονται μειώνεται γιατί αυξάνεται η πιθανότητα πολύδυμης κύησης.

 

13. Πότε επιβεβαιώνεται η κύηση;

Δεκαπέντε μέρες μετά την εμβρυομεταφορά, γίνεται ένα συνηθισμένο τεστ κύησης. Εναλλακτικά, υπάρχει η δυνατότητα να γίνει τεστ ορού αίματος 2-3 μέρες νωρίτερα. Αν το αποτέλεσμα βγει θετικό, γίνεται υπερηχογραφικός έλεγχος μετά από 2 εβδομάδες, για να ελεγχθεί η πορεία και να γίνει ορατός ο σάκος κύησης.

 

14. Τι ποσοστά επιτυχίας έχω με την εξωσωματική γονιμοποίηση;

Τα ποσοστά επιτυχίας δεν είναι ίδια σε όλα τα κέντρα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν, επίσης, η ηλικία της γυναίκας και το σπέρμα του συζύγου. Τα γενικά ποσοστά επιτυχίας είναι 30-40% ή ελαφρώς παραπάνω για γυναίκες νεότερες των 38 ετών. Στο medimall είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι που το ποσοστό επιτυχίας μας έχει ξεπεράσει το 55%.

 

15. Αν αποτύχω στην προσπάθεια της εξωσωματικής τι μπορώ να κάνω;

Η λήψη φαρμάκων από τη γυναίκα σταματά και περιμένουμε την περίοδο. Κατόπιν, γίνεται συνήθως μια συνάντηση με το γιατρό και αποτίμηση της προσπάθειας που έγινε, ώστε την επομένη φορά να τροποποιηθούν τα πρωτόκολλα διέγερσης, τα φάρμακα ή τις δοσολογίες. Τις περισσότερες φορές, το ζευγάρι μπορεί να προχωρήσει σε μια δεύτερη προσπάθεια εξωσωματικής, με περισσότερη γνώση των ατομικών τους δεδομένων.

 

16. Μπορώ να εργάζομαι κατά τη διάρκεια της θεραπείας;

Φυσικά! Η γυναίκα που υποβάλλεται σε Εξωσωματική Γονιμοποίηση δεν απενεργοποιείται κοινωνικά ή επαγγελματικά ούτε είναι απαραίτητο να αλλάξει τις συνήθειές της. Την επόμενη μέρα της ωοληψίας η γυναίκα μπορεί να προσέλθει στην εργασία της. Μόνο μετά την εμβρυομεταφορά συνιστάται να παραμείνει στο σπίτι για 3-4 ημέρες τουλάχιστον. Ακόμα, χρειάζεται να μη σηκώνει βάρη, να αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή, τη γυμναστική, τις σκάλες και να μην έχει δυσκοιλιότητα.

 

17. Η ωοληψία είναι επώδυνη;

Λόγω της μέθης ή της γενικής αναισθησίας, η γυναίκα δεν πονά κατά την ωοληψία. Συνέρχεται γρήγορα και μπορεί να γυρίσει στο σπίτι με κάποιες ιατρικές οδηγίες.

 

18. Είναι δύσκολες οι ενέσεις της εξωσωματικής;

Οι ενέσεις είναι πλέον υποδόριες. Γίνονται με πολύ μικρή και λεπτή βελόνα, σαν αυτές που χρησιμοποιούν οι διαβητικοί. Το προσωπικό της μονάδας κάνει στη γυναίκα την επίδειξη για την ένεση, κι έτσι εκείνη μπορεί να αυτοεξυπηρετείται χωρίς να χρειάζεται έμπειρο άτομο σε ενδομυϊκές ενέσεις.

 

19. Ο σύντροφός μου έχει σοβαρό πρόβλημα με το σπέρμα του, τι να κάνω;

Ακόμα κι αν το σπέρμα έχει μειωμένο αριθμό και κινητικότητα, είναι αρκετό για μια προσπάθεια εξωσωματικής. Αν, όμως, η ποιότητα του σπέρματος πλησιάζει στα όρια της ανυπαρξίας σπέρματος (αζωοσπερμία), τότε η κατάσταση είναι δύσκολη. Σε αυτή την περίπτωση, η μόνη επιλογή είναι η βιοψία όρχεως και η αναζήτηση εκεί σπερματοζωαρίων. Αν δεν βρεθούν ούτε εκεί σπερματοζωάρια, απομένει η λύση με σπέρμα δότη.

 

20. Τι γνώμη έχετε για τα αντιπατρικά αντισώματα;

Την δεκαετία του ’90 η θεωρία αυτή είχε πολλούς οπαδούς. Σήμερα, είναι αποδεδειγμένο από πολλές μελέτες, ότι η προσφορά τους είχε υπερεκτιμηθεί.

 

21. Αν έχω ένα μεγάλο ινομύωμα στην μήτρα πρέπει να το αφαιρέσω;

Εξαρτάται από το πού βρίσκεται αυτό και κατά πόσο επηρεάζει την ενδομήτρια κοιλότητα. Επίσης, παίζουν ρόλο ο αριθμός των ινομυωμάτων, η ηλικία της γυναίκας καθώς και αν έχει χειρουργηθεί ξανά για τον ίδιο λόγο. Κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερη και αντιμετωπίζεται αναλόγως.

 

22. Αν έχω κύστη στις ωοθήκες, μπορώ να κάνω άμεσα εξωσωματική ή πρέπει να τη βγάλω;

Ανάλογα με το μέγεθος της κύστης. Συνήθως, κύστεις μικρότερες από 4 εκ. δεν χειρουργούνται άμεσα. Ο γιατρός προτιμά την πρόκληση ωορρηξίας ή την εξωσωματική. Αν, όμως, η κύστη είναι από 5 εκ. και πάνω, δυσκολεύει σημαντικά την παραγωγή ικανοποιητικού αριθμού ωοθυλακίων. Αν η γυναίκα δεν έχει κάνει άλλη προσπάθεια για εξωσωματική ή δεν έχει χειρουργηθεί παλαιότερα, μπορεί να προσπαθήσει μια φορά, με πιθανότητες επιτυχίας 30-40%. Αν, όμως, αποτύχει, θα πρέπει να χειρουργηθεί πριν τη νέα προσπάθεια γονιμοποίησης.

 

23. Αν έχω αποτύχει πάνω από μια φορά στην εξωσωματική, ενώ όλες οι ενδείξεις ήταν καλές, τι είναι καλύτερο να κάνω;
Σε αυτές τις περιπτώσεις, διενεργούνται οι εξής έλεγχοι:
α) Υστεροσκόπηση, για τον έλεγχο της ενδομήτριας κοιλότητας ώστε να αποκλειστεί η ύπαρξη φλεγμονής, πολυπόδων, συμφύσεων ή διαφράγματος.
β) Έλεγχος θρομβοφιλίας, με μια σειρά από αιματολογικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα βοηθούν στη μετατροπή της φαρμακευτικής αγωγής, με πιθανή προσθήκη αντιπηκτικών φαρμάκων. Έτσι, βελτιώνονται κυρίως οι συνθήκες εμφύτευσης αλλά και η δεκτικότητα του ενδομητρίου.

 

24. Πόσες προσπάθειες εξωσωματικής μπορεί να κάνει μια γυναίκα;

Εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τον αριθμό και την ποιότητα των ωαρίων άρα και των εμβρύων που δημιουργούνται κατά την προσπάθεια της εξωσωματικής. Αν οι δείκτες αυτοί δεν είναι καλοί, είναι καλύτερα η γυναίκα να μη συνεχίσει τη λήψη φαρμάκων σε υψηλές δοσολογίες. Μπορεί να δοκιμάσει εξωσωματική γονιμοποίηση σε φυσικό κύκλο ή να καταφύγει σε λήψη ξένων ωαρίων. Όλα αυτά, όμως, πρέπει να συνοδεύονται από ψυχολογική υποστήριξη του ζευγαριού και από απόφαση για κάθε ενδεχόμενο, διαφορετικά είναι προτιμότερο να μη δοκιμάσουν ξανά. Πάνω απ’ όλα είναι η σωματική υγεία της γυναίκας και η ψυχική υγεία του ζευγαριού.

 

25. Ποιό είναι το όριο ηλικίας για τη διαδικασία της Υποβοηθούμενης αναπαραγωγής;

Βάσει νόμου, το όριο ηλικίας είναι το 50ο έτος της γυναίκας.